BLOG

SAVE THE DATE! Zaterdag 18 mei

16 april, 2019

Werken, sponsoren werven, trainen, waarvan zelfs een heel weekend in Duitsland, en een sociaal leven, een neven en nichten weekend en nog veel meer maken dat de tijd voorbij vliegt en dat het schrijven over al deze dingen er snel bij inschiet. Inmiddels al weer drie weken verder en in die weken zijn er onwijs gave dingen bedacht.

Ondanks dat we nog niet alles in kannen en kruiken hebben, liggen er super vette plannen en inmiddels ook een datum voor een heuse sponsor avond. Een avond georganiseerd door team Oui! speciaal voor jullie. Dankzij Raas bikes hebben we ook nog eens DE toplocatie in Leiden en omstreken weten te strikken.

Wat we precies gaan doen is nog wat spannend, ook voor ons, maar er is in elk geval een bikefitter aanwezig, er staat een Zwift opstelling klaar waarbij je jezelf maximaal kunt uitdagen, er zijn leuke prijzen te winnen met een quiz. Wat denk je bijvoorbeeld van het winnen van een echte POC helm? Of wat dacht je van een foto van Léon van Bon?

En last but not least maakt Janine ook nog eens haar niet te weerstane worteltaart. Kortom redenen genoeg om zaterdagavond 18 mei  alvast in je agenda te zetten als bezet. Meer informatie en mogelijkheid tot aanmelden volgt snel.

Liefs,

Team Oui!

 

Ps. Mocht je ons zo al willen sponsoren of komt 18 mei echt niet uit? Klik dan op deze link

puntjes op de i

27 maart, 2019

Het telefoontje van Janine staat nog vers in mijn geheugen, Ann zullen we de Alpe d’HuZes doen, ik denk dat het kan en heb er een idee bij. Behoorlijk impulsief zei ik ja, zonder enig idee te hebben wat het nu precies zou betekenen. Inmiddels zijn we beide nu 6 maanden onderweg om straks op 6 juni 6 keer naar boven te fietsen en nog steeds heb ik geen idee wat het allemaal gaat inhouden, betekenen en ook niet onbelangrijk of ik straks genoeg getraind heb om ook echt 6 keer naar boven te gaan.

Wat ik inmiddels wel weet is dat als je meedoet aan zoiets dat je tegen allemaal bijzonderheden aanloopt of fietst waar je van te voren geen weet van hebt. Zo komt Janine erachter dat een trainingsschema met helemaal uitgestippeld wat je wanneer doet en wat, niet voor haar werkt in combinatie met haar werk, kids en leven. En dat terwijl ik me een soort van vastklamp aan dat schema, als een soort heilige graal die ik moet volgen om te slagen. Waarbij ik serieus stress ervaar als ik niet aan de voorgeschreven uren voldoe. Twee uiterste dus in 1 team. Maar juist daardoor denk ik dat we het samen gaan redden. Ze zorgt ervoor dat ik alles relativeer en soms wat makkelijker om kan gaan met dat schema. Dat schema, waar ik inmiddels van hou maar soms nog zo vervloek.

Afgelopen zondag waren we met een groepje rond de Posbank een ritje aan het fietsen en ik had me van te voren mega druk gemaakt. Want de Posbank is niet vlak en ondanks dat alle meters die ik heb aangeven dat ik zeker beter moet zijn dan de eerste meting van oktober en toch he, opeens wist ik in alle redelijkheid te vertellen aan Jelle dat ik niet boven op die Posbank zou komen en dat ik alleen op papier beter ben geworden en in de praktijk dus kruipend omhoog zou gaan. Nu ben ik nog nooit kruipend de Posbank opgegaan, maar opeens was dat best een mogelijkheid. In praktijk ben ik inderdaad niet naar boven gekropen, gelukkig maar, en het was zelfs een soort van aangenaam als in hee ik ben er al. En het geeft me vertrouwen voor de trainingen in de laatste aankomende weken en ook hoop dat wij als team Oui! 6 juni beide 6 keer naar boven komen. Nu de laatste sponsors nog :-).

 

N.a.v. deze blog een donatie willen doen? Klik hier

  Trainen en sponsoren

6 maart, 2019

Na het laatste schrijven is mijn leven niet heel veel anders geworden dan in voorgaande berichten. De trainingen blijven komen, het afvallen gaat (langzaam) door.

Alhoewel zowel Janine als ik afgelopen zondag over bovenstaande toch anders dachten. Op de een of andere manier weten we elkaar steeds op te zoeken op momenten dat het weer er alles aan doet om vooral niet buiten te trainen. En kwamen we na de training beide als verzopen katjes thuis. Onderweg was er genoeg tijd om ook te babbelen, waar we het ook over hebben is de sponsoring want ook deze zoektocht gaat naast alle andere verplichtingen gewoon door.

Onze voorzichtige conclusie is dat tet op een fijne manier sponsoring ontvangen zonder jezelf een bedelaar te voelen blijkt een behoorlijke uitdaging. De teller van de sponsoring staat, tijdens het schrijven, inmiddels op 1.139,- en ondanks dit magisch hoge bedrag zijn we er nog niet. En met de einddatum in zicht, het is tenslotte nog slechts 3 maanden, levert dit hier en daar wel wat sponsorspanning op. Aan de andere kant levert het ook super mooie dingen op, een oud klasgenootje van mij die ik echt al jaren niet gezien heb, die opeens een bijdrage levert maar ook heb ik sinds een kleine tien minuten terug een potje staan bij het Petit Café in Den Haag.

Het Petit Café is een plek waar je kunt genieten van heerlijke koffie en verrukkelijke lunches, het is een locatie wat in samenwerking met Ipse de Bruggen een leer- en werkbedrijf functie heeft. De mensen die er werken zijn stuk voor stuk uniek en altijd vriendelijk en gemotiveerd om je te helpen en te bedienen. Kortom mocht je nog willen sponsoren en ook enorme behoefte hebben aan echt goede koffie doneer dan op de locatie Petit Café.

En mocht iemand het wervingsidee van deze eeuw hebben? Laat het ons weten en een zelfgebakken taart komt jou kant op. De taart is naar keuze uiteraard.

      Trots

20 februari, 2019

Ditmaal een keertje geen informatie over hoe zwaar ik de trainingen vind, hoe ontzettend ik inmiddels smacht naar chocolade en dat ik, ondanks dat ik de eerste kilo’s kwijt ben toch, door moet met lijnen, maar ik wil dit stukje wijden aan de mensen in mijn directe omgeving die het voor mij mogelijk maken om deze periode door te komen.

Als eerste wil ik mijn collega, leidinggevende en motivator Esther in het zonnetje zetten. Ze zit op dit moment volop in een proces om te gaan genezen van borstkanker. En man wat is ze sterk en wat doet ze het goed. Ondanks al haar eigen onzekerheden tijdens het proces blijft ze een fantastische moeder, super positief en weet ze zelfs op afstand me te helpen bij mijn ontwikkelingen op mijn werk en motiveert ze me vaker dan ooit als ik een keertje geen zin heb om te trainen. Ik ben echt heel erg trots op de manier waarop ze omgaat met de hele situatie zoals hij nu is. We hebben ook afgesproken dat de vierde keer dat ik de Alpe op fiets, ik deze naar boven fiets voor haar. Waarom de vierde? Omdat deze mij mentaal het zwaarst lijkt. Mocht achteraf blijken dat de vijfde of de zesde keer zwaarder was dan draag ik die keer op aan haar.

Ten tweede wil ik mijn complimenten geven aan Janine, mijn teamgenootje, lieve vriendin en trainingspartner. Ze weet telkens weer haar trainingen te voltooien, ondanks alle ballen die ze in de lucht moet houden van voornamelijk haar zelf. Een lieve (stief)moeder van een prachtige zoon en ook nog twee puberdochters, midden in een (erg lang durende) verbouwing, met niet de typische 9 tot 5 baan, die dan ook nog tijd vindt om haar sociale contacten te onderhouden. Ja in mijn ogen ben je dan gewoon een soort superwoman en dat verdiend een complimentje! Daarnaast weet ze me door al die ballen in de lucht meer dan te motiveren, want zodra ik een keertje geen zin heb, weet ik dat zij zich in eerste instantie al in duizend bochten heeft moeten wringen voor ze überhaupt aan de training kon beginnen.

En als laatst, maar zeker niet als minst een dikke pluim voor Jelle, mijn vriendje. Hij heeft mijn dieet schema opgesteld en houdt deze ook nauwlettend in de gaten. Dat ik hierdoor ongeveer 90% van onze “samen tijd” in een soort hongerige chagerijnigheid verkeer dat deert hem niet. Hij blijft maar vertellen hoe goed het is dat ik mezelf de hele week alles heb ontzien en slechts 300 gram afgevallen ben. Hij weet keer op keer mij te vertellen dat ik het zo goed doe, terwijl ik ondertussen woest op een wortel sta te kauwen want ik heb zo’n zin in friet met mayo. Hij is er van overtuigd dat ik het ga redden en enkel en alleen al zijn enthousiasme zorgt ervoor dat ik dit hele, soms bizarre plan, weet vol te houden.

Natuurlijk zijn er nog veel meer mensen in mijn omgeving die me steunen en waar ik ontzettend dankbaar voor ben, ik mag Marco degene die met engelengeduld onze schema’s maakt echt niet vergeten maar ook alle mensen die mij inmiddels hebben gesponsord verdienen een bedankje. Hen ga ik bedanken door 6 juni dan ook echt daadwerkelijk zes keer de Alpe d’Huez op te fietsen. En nu ga ik genieten van een heerlijke selderij stengel, voor ik straks mijn training weer begin. ;-)

 

Ps. Mocht je me nog willen sponsoren dan kan dat via deze link.

Chocosla en 2019

9 januari, 2019

Als eerste wil ik iedereen nog een super 2019 wensen, hopelijk voor iedereen een jaar waarin dromen waar worden gemaakt, gezondheid top is, iedereen veel liefde krijgt maar vooral ook eentje waaraan je later terug denkt als eentje met onwijs vaak de slappe lach!

 

Na mijn vorige bericht ging hier alles in stroomversnelling, opeens had ik al verlof, opeens was het kerst, opeens was het 2019 en opeens moest ik weer aan het werk. En dat terwijl hier in die twee weken ontzettend veel is gedaan en gegeten.

Uiteraard werd er in de twee weken vrij getraind, want nu het dan 2019 is komt de Alp d’HuZes ook steeds dichterbij. Braaf als ik ben heb ik zelfs nog twee keer een krachttraining gevolgd in het dorp van mijn schoonouders. En natuurlijk ook gewoon gefietst en omdat mijn banden echt aan vervanging toe zijn ook nog netjes lek gereden en optimaal kunnen oefenen met bandjes wisselen. Kortom top!

Op nieuwjaarsdag hebben Jelle en ik samen met Leon en Janine een heerlijke rit gemaakt richting Hoek van Holland en via de duinen naar huis. Om 2019 goed te starten en 2018 niet te snel te vergeten waren ook de lekke banden deze rit goed aanwezig. Wat als bij resultaat had dat we de rit iets korter hebben gemaakt dan oorspronkelijk de bedoeling was, maar wel veel gelachen onderweg en zelf had ik het gevoel dat al die trainingen wel effect beginnen te hebben, alleen al op mijn bochten naar rechts, maar ook zeker in het gevoel in mijn benen en andere fysiek.

Dat dit gevoel ook echt klopt werd zondag bevestigd. Ik had opnieuw een test bij Marco en was met alles netjes omhoog gegaan, zelfs mijn gewicht. Dat laatste was nu eigenlijk net niet de bedoeling, zie ook mijn vorige bericht. En ondanks dat ik nog had bedacht dat nieuwe spieren ook beschermd moesten worden, een wintervachtje best sexy is en vooral ook dat ik al mijn kleren toch gewoon nog wel pas, is het diëten nu dan wel echt begonnen en in plaats van chocola een net blaadje sla. 2019 is begonnen.

 

 

 

 

terug naar home

 

 

© Copyright - My Company