BLOG

saai

24 maart, 2017

Na het lanceren en bekend maken van het feit dat ik een website opgestart heb vorige week, heb ik mezelf deze week helemaal suf zitten denken over wat ik nu eigenlijk moet plaatsen. Ik kwam er eigenlijk een beetje achter dat mijn leven gewoon wat saai is. Maar dan op een zeer prettige manier. Fijn een beetje zelfreflectie op deze manier, maar goed ondertussen is er  wel een website in de lucht met een aankondiging van heb ik jou daar. 

Vorige week zaterdag had ik mogelijk wat spectaculairs kunnen schrijven als ik gestart was in de Joop Zoetemelk classic, echter ondanks dat ik een startkaart had ben ik niet gestart. De combinatie wind en regen maakte mij zaterdag niet warm om te gaan fietsen. Zondag heb ik wel gefietst, want mezelf laten overtuigen dat de wind van zondag veel en veel minder hard was dan die van zaterdag. Geen idee of het waar was, maar van de 129 km die we zondag hebben gefiest heb ik denk ik slechts 10 km iemand kunnen verstaan. En wat ben ik slecht in waaier rijden, bij elke beginnende waaier lig ik er af, en hoe. Moest soms trappen als een soort op hol geslagen hamster om er weer bij te komen. Op het moment zelf kan ik dan verschrikkelijk balen van mezelf, van mijn idiote idee dat ik heus wel mee kon fietsen en van het feit dat ik er gewoon af lig, maar stiekem als ik dan thuis kom en me helemaal te buiten ga aan teveel Tony's choconolony lijkt opeens alles waard te zijn. Nu ik er wat beter over nadenk zit ik eigenlijk in een vreemd soort cirkeltje. Denken dat ik meekan met wind, het niet kunnen, er weer bij komen, denken dat het wel mee valt, volgende stuk zijwind er weer af liggen, op mijn tandvlees er weer bij komen, een soort van uitrusten in Jelle zijn wiel (waarvoor enorm dank) om vervolgens thuis in een soort chocoladeroes te bedenken dat ik inderdaad best mee kan met dit soort ritjes. 

Morgen ga ik voor het eerst in mijn fietscarriere helemaal alleen een rit fietsen naar een locatie waar ik de weg niet van weet. Jelle is dit weekend niet thuis en ik heb een afspraak met een aantal meiden in Utrecht, waar na wat vakkundig ov9292 speurwerk bleek dat het met de (race)fiets sneller is dan met het OV, dit alles wel in theorie. Jelle heeft, zo ontzettend lief, zijn garmin afgestaan en de route voor mij in de garmin gezet. Het enige wat morgen fout kan gaan is dat ik verkeerd fiets. 

Voor nu ga ik lekker even ontspannen met Netflix en een kop thee. Tot de volgende keer 

 

Marcia

24 maart, 2017 om 22:07

Goed bezig schat
Heb er zin in morgen.
En als je fout fietst pik ik je gewoon op hor 😜.
Xx

Anna

24 maart, 2017 om 22:19

Daar is deze postduif je nu al dankbaar voor. Kijk ook enorm uit naar morgen. 😘

Les

24 maart, 2017 om 22:12

Wat een heerlijk stuk om te lezen ik blijf je volgen x

Astrid

25 maart, 2017 om 08:29

Lieverd, jij bent niet saai. Ik ken je naar een beetje en ik geniet van alles wat je schrijft. Terwijl ik niet van fietsen houd. Hey man natuurlijk alleen je sprankelende schrijfstijl zijn, maar ik blijf er bij: je bent niet saai. Blijf vooral schrijven :-)

Astrid

25 maart, 2017 om 08:30

Lieverd, jij bent niet saai. Ik ken je maar een beetje en ik geniet van alles wat je schrijft. Terwijl ik niet van fietsen houd. Het kan natuurlijk alleen je sprankelende schrijfstijl zijn, maar ik blijf er bij: je bent niet saai. Blijf vooral schrijven :-)

Reageren




Reactie plaatsen

 

 

 

 

terug naar home

 

 

© Copyright - My Company