BLOG

afzien en rust

26 juni, 2019

Sinds afgelopen zaterdag zijn we terug in de Alpen. Het gebied waarin vooral ik mezelf thuis voel en daardoor vaak droom dat ik op een dag wakker word, vloeiend Frans spreek en de financiële vrijheid heb om daar een jaar te vertoeven. 

De rit hierheen ging voorspoedig en eerder dan verwacht stonden we in de supermarkt bijzondere kaasjes (voor Jelle) en chocola (voor mij) uit te zoeken voor we incheckte in ons appartement voor de eerste week. Ingecheckt en wat stokbrood verder hebben we een klein rondje gedaan, geen klimmen, geen gekkigheden maar wel even de benen los. Bij Renske en Hanneke die op een camping aan de voet van de alpe d’huez staan een limo gedronken en zonder enige behoefte m de alpe nog een keertje op te klimmen terug gepeddeld naar ons appartement. 

 

Zondag had Jelle een route gemaakt, ik wou wel een keer wat meer zien van de omgeving dan enkel de grote namen. Hij had zijn best gedaan! Eerst een stuk naar Séchilienne en daarna in plaats naar links de col de Morte op naar rechts voor de col de Luitel, deze klim heeft voor 1970 regelmatig in de tour de France gezeten, tegenwoordig is deze klim daar niet meer voor geschikt, te smal en midden in het bos. Het is niet een klim die te boek staat als makkelijk en ik heb behoorlijk afgezien, op het strookje van 14% was mijn wahoo er van overtuigd dat ik stilstond. Nee ik fietste gewoon te langzaam. Na de luitel sloegen we direct recht om de Chamrousse te doen, daar is in 2014 de tour nog gefinisht. De tijd van Nibali, die daar won in 2014, heb ik zeker niet gehaald en maar wat een mooie klim, prachtig asfalt, breed en natuur. We kwamen uit bij een wintersport gebied, hoopte daar een lunch te scoren maar alles was dicht. Uiteindelijk in het dal een tentje gevonden waar we heerlijk hebben genoten van een lunch. De ober heeft 3 keer gecheckt of we dan echt via de Luitel waren gegaan,  was onder de indruk. Dat gaf me moed want de laatste 35 kilometer naar huis was 25 kilometer klimmen, niet steil, niet moeilijk, maar na de Luitel zag ik er wel wat tegenop. Het is langs de doorgaande weg van Grenoble naar Briancon en omdat het weer zich hier netjes heeft aangepast aan het huidige Nederlandse weer is het best heet. Uiteindelijk viel het mee en was ik 45 minuten eerder terug dan ik had uitgerekend. Al dat trainen van afgelopen maanden werpt ook hier nog steeds zijn vruchten af. 

 

Gisteren stond voor ons de col de Sabot en daarna nog de klim naar Oz station op het menu. En ondanks dat ik het goed doe merkte ik wel goed dat ik na de alpe d’huzes te weinig rust heb gehad en ik heb alle registers open mogen trekken om goed de Sabot op te komen, de natuur compenseerde enorm, de koetjes nog meer en de rust en stilte mogelijk nog het meest, maar toen ik boven kwam en Jelle me een grapje maakte kwamen daar opeens dikke tranen, ontroostbaar, zomaar uit het niets, en tussen al het snot en slijm door wist ik te melden wat ik eigenlijk al eerder had moeten doen, dat ik toe was aan wat rust. En uiteraard zodra ik dat had gemeld direct spijt, want het is hier zo mooi, en ik wil nog zoveel. Maar goed omdat ik ook weet dat het zwaarste nog gaat komen, en ik daar ook van wil genieten toch maar geluisterd, afgedaald, heerlijke lunch gehad bij la douce montagne (als je de kans krijgt zou ik iedereen aanraden om daar in elk geval een keer te lunchen en dan vooral ook het dessert niet over te slaan) en daarna ben ik gaan douchen en chillen. 

En dat chillen doe ik nog steeds. Vanmorgen dacht ik ach ik ga gewoon, toch niet gedaan en nu zit ik op ons balkon te genieten van vogeltjes, waarvan ik enkel de zwaluw en de Vlaamse gaai herken, in de zon, met een bak thee en een iPad met de krant. Opladen en dan kan ik zondag weer los, dan start ik in mediofondo Vaujany. 

 

 

 

 

Jelle

26 juni, 2019 om 16:17

Helaas werd je rust keihard verstoord door dit sujet. Sorry. Thanks voor de taxi service

Cos

26 juni, 2019 om 18:46

Klimgeitje! Jij wil later echt niet met dit weer fietsvakantie en in een tentje..., enig idee wat er met je o zo geliefde chocola gebeurd? Das gewoon in de supermarkt opvreten of niet lopen. Kaasjes gaat als ze niet al te zacht zijn, anders ken je zo in je fietstas kaasfonduen 不不不

Cos

26 juni, 2019 om 19:04

Met lopen bedoelde ik kopen (dikke vingers met dat warme weer 不)

Anna

26 juni, 2019 om 21:06

不不 True dan maar chocolade in de supermarkt op eten en de wikkel afrekenen? Of in de avond een toetje eten in het dichtstbijzijnde restaurant

Gregor

26 juni, 2019 om 23:12

Dit klinkt erg goed!

Reageren




Reactie plaatsen

 

 

 

 

terug naar home

 

 

© Copyright - My Company