BLOG

      vliegende weken

30 maart, 2017

De weken vliegen voorbij en inmiddels is het al weer donderdag. Afgelopen weekend was ik alleen thuis, Jelle was op trainingskamp, en hoewel ik dat soort kampen beduidend meer nodig heb dan hij ze heeft, was ik toch mooi alleen thuis.

Zaterdag had ik een reunie met (een aantal) meiden waarmee ik in 2006 naar Afghanistan geweest ben. De rit erheen was bijna een nieuwe uitzending opzich. Ik reed namelijk voor het eerst in mijn leven op de navigatie van een echte Garmin. Stiekem best gelachen om en met mezelf, na de eerste 50 meter was ik al "van koers" en de Garmin maakte daarbij een zeer paniekerig geluid, dat stukje tekst met bijbehorend geluid heb ik op de weg naar Utrecht toe als een soort reminder bij elke afslag gekregen. Moest er op zijn zachtst gezegd best een beetje aan wennen. En het volgen van je roze lijn leek opeens een stuk minder simpel dan toen Jelle me dat donderdag uitlegde. Maar goed ik ben er wel gekomen en met slechts een kwartiertje vertraging. Voorzichtige conclusie is dus dat als je op een rit van 50 km elke afslag mogelijkheid probeert dan levert je dat ongeveer een kwartier extra reistijd op. Kan de NS toch nog wat van leren dacht ik zo. Aangekomen bij de meiden hebben we ontzettend veel gelachen, gepraat en bovendien ook nog heerlijk gegeten. Op de terug weg heb ik slechts vijf keer de verkeerde keuze gemaakt, wat mezelf deed voelen of ik nu echt kon kaartlezen en daarom ben ik er nu ook van overtuigd dat ik met een Garmin heel gelukkig kan en ga worden. Nu Jelle nog overtuigen en dan heb ik er misschien ook eentje zo rond mijn verjaardag.

 

Zondag ook alleen maar leuke dingen op het programma, ten eerste zou Jelle zondag al weer  naar huis komen, wat mij altijd al blij maakt en daarbij ging ik lekker lunchen met Heidi en Vanessa bij Cronesteyn in Leiden. Omdat het weer er goed uitzag besloot ik om via een rondje Rotte daarheen te fietsen, zonder navigatie, altijd weer spannend ;-). Bij vertrek merkte ik wel dat ik niet onwijs goede benen had, maar hee ik had tijd en de zon scheen dus dat het een stuk kouder (lees; behoorlijk veel) was dan ik had gehoopt en het harder waaide dan ik hoopte dat deed me uiteraard helemaal niet balen (ahum ahum) en ik was dan ook zeer dankbaar dat ik direct bij het opdraaien richting de Rotte iemand tegenkwam, die zichtbaar beter fietste dan ik en waarbij ik in het wiel kon. Of dat mocht heb ik overigens wel eerst netjes gevraagd en hij vond het goed, sterker nog we hebben ontzettend gezellig samen gefietst, uiteraard heb ik me wel als een echte dame gedragen door bij tegenwind netjes in het wiel te gaan hangen, maar op de stukken windmee heerlijk gekletst. Hij is aan het trainen voor het baanwielrennen en serieus ook. Vond het echt heel erg leuk om een keer te horen wat er allemaal bij komt kijken en ik hoop ook serieus dat het deze jonge generatie lukt om het baanwielrennen weer wat populairder te krijgen. We hebben samen nog een kopje koffie (hij thee) gedronken, want na al dat kopwerk wat hij gedaan had kon ik natuurlijk hem niet zo wegsturen. Stephan nogmaals bedankt voor je kopwerk en de gezelligheid.

 

Aankomend weekend staat er ook een fietsevent gepland, ik heb me ingeschreven voor de Volta Classic, in eerste instantie voor de 150 km, maar als het op de dag zelf 100 km wordt ben ik ook tevreden. Het worden mijn eerste klimmeters van dit jaar en nu denk ik; ik weet niet of ik het nog wel kan. Zou wel een probleem geven overigens als ik opeens niet meer zou kunnen klimmen, want dan worden de mini-tour, alsacienne en les deux alps wel een hele uitdaging, maar vooral ook een hele lange zit. Maar buiten dat alles zijn het de eerste klimmeters op mijn nieuwe fiets, en voor het eerst zonder triple, een beetje spanning voel ik wel. Die ik overigens nog niet voelde bij het inschrijven hoor, dat is een soort rare miscommunicatie in mijn hoofd, bij inschrijvingen bedenk ik me nooit of het nou wel een goed idee is, dat komt pas als ik er voor sta. Neem me elke keer weer voor om dat eens andersom te doen,  maar zoals al die andere keren bij inschrijvingen werd ik ook deze keer weer verrast door het parcours en ditmaal het parcours van de Volta Classic. De Rue de Tesny zit er namelijk in en ik hoor me vorig jaar nog nahijgend tegen Jelle zeggen; die rue de tesny, nou dat wordt hem dus nie. Jelle noemt dat soort dingen "hupjes" en snapt dan niet dat ik onder "hupjes" echt iets anders dan zijn "hupjes" voor me zie. Tuurlijk had ik vorig jaar wel nattigheid kunnen voelen toen hij me een kilometer voor DE rue een gelletje gaf en voor we hem opdraaide hij voorzichtig zei dat ik het beste naar mijn kleinste verzet kon schakelen. Helaas werkte mijn brein die dag met enige vertraging, dus die 900 meter asfalt heb ik gevloekt en getierd waarin ik ondertussen Jelle naar boven zag verdwijnen op de stiekem voor hem verstopte vlakke strook. Afin, aanstaande zondag ga ik mezelf weer vervloeken en het toch weer doen en helaas dit maal heb ik niet een Jelle om de schuld te geven over de route behalve mezelf.

 

saai

24 maart, 2017

Na het lanceren en bekend maken van het feit dat ik een website opgestart heb vorige week, heb ik mezelf deze week helemaal suf zitten denken over wat ik nu eigenlijk moet plaatsen. Ik kwam er eigenlijk een beetje achter dat mijn leven gewoon wat saai is. Maar dan op een zeer prettige manier. Fijn een beetje zelfreflectie op deze manier, maar goed ondertussen is er  wel een website in de lucht met een aankondiging van heb ik jou daar. 

Vorige week zaterdag had ik mogelijk wat spectaculairs kunnen schrijven als ik gestart was in de Joop Zoetemelk classic, echter ondanks dat ik een startkaart had ben ik niet gestart. De combinatie wind en regen maakte mij zaterdag niet warm om te gaan fietsen. Zondag heb ik wel gefietst, want mezelf laten overtuigen dat de wind van zondag veel en veel minder hard was dan die van zaterdag. Geen idee of het waar was, maar van de 129 km die we zondag hebben gefiest heb ik denk ik slechts 10 km iemand kunnen verstaan. En wat ben ik slecht in waaier rijden, bij elke beginnende waaier lig ik er af, en hoe. Moest soms trappen als een soort op hol geslagen hamster om er weer bij te komen. Op het moment zelf kan ik dan verschrikkelijk balen van mezelf, van mijn idiote idee dat ik heus wel mee kon fietsen en van het feit dat ik er gewoon af lig, maar stiekem als ik dan thuis kom en me helemaal te buiten ga aan teveel Tony's choconolony lijkt opeens alles waard te zijn. Nu ik er wat beter over nadenk zit ik eigenlijk in een vreemd soort cirkeltje. Denken dat ik meekan met wind, het niet kunnen, er weer bij komen, denken dat het wel mee valt, volgende stuk zijwind er weer af liggen, op mijn tandvlees er weer bij komen, een soort van uitrusten in Jelle zijn wiel (waarvoor enorm dank) om vervolgens thuis in een soort chocoladeroes te bedenken dat ik inderdaad best mee kan met dit soort ritjes. 

Morgen ga ik voor het eerst in mijn fietscarriere helemaal alleen een rit fietsen naar een locatie waar ik de weg niet van weet. Jelle is dit weekend niet thuis en ik heb een afspraak met een aantal meiden in Utrecht, waar na wat vakkundig ov9292 speurwerk bleek dat het met de (race)fiets sneller is dan met het OV, dit alles wel in theorie. Jelle heeft, zo ontzettend lief, zijn garmin afgestaan en de route voor mij in de garmin gezet. Het enige wat morgen fout kan gaan is dat ik verkeerd fiets. 

Voor nu ga ik lekker even ontspannen met Netflix en een kop thee. Tot de volgende keer 

 

opeens een eigen website.. 

17 maart, 2017

Een eigen website. Wow! ik vind het allemaal best een beetje spannend en heb ook echt nog geen idee hoeveel ik hier ga schrijven of delen. 

Het idee om dit op te zetten is vorig jaar een beetje begonnen, toen ik tijdens onze vakantie in Frankrijk om de dag een mega lang whatsapp bericht de wereld in stuurde naar mijn vriendinnetjes die vervolgens op een veel te klein scherm een veel en veel te lang whatsapp verhaal moesten lezen. 

Dit jaar staat er veel bij mij op het (sportieve) programma en ik dacht laat ik het anders aanpakken dan vorig jaar. En zie hier een (basic) website met de mogelijheid al mijn spam te plaatsen die ik wil delen. 

De aankomende maanden zal ik voornamelijk bloggen over

En dan voornamelijk over al mijn onzekerheden die bij deze idiote dingen altijd weer oppoppen.

 

 

 

 

 

 

terug naar home

 

 

© Copyright - My Company