BLOG

 Alp d'HuZes 2019 giet oan

28 november, 2018

 

Afgelopen weken vlogen voorbij, de Sint is in het land, lootjes zijn getrokken, trainingsschema’s die gevolgd dienen te worden, een partner die ook gezien wil worden, een sociaal leven wat onderhouden moet worden, ook nog werk wat aandacht vraagt en inmiddels staat kerst ook al om een hoekje te gluren en geduldig te wachten. Kortom druk en in mijn achterhoofd wist ik ook nog steeds we moeten ons nog inschrijven voor de Alp d’HuZes. Aangezien zowel Janine als ik beide niet verlegen zitten om uitstel gedrag in dit soort zaken kabbelde dat inschrijven voort en voort. En bij elk contact spraken we af dan ook netjes af; morgen schrijven we ons in! Dat morgen is na veel wikken en wegen toch een keertje vandaag geworden en zojuist, nog geen half uur geleden zijn we beide officieel ingeschreven voor DE uitdagen van 2019. Op donderdag 6 juni 2019 fietsen we beide 6 keer de Alp d’Huez naar boven voor kankeronderzoek. Deze primeur is ook te sponsoren via deze link.

Iedereen die een bijdrage levert wil ik op de voorhand al bedanken, zonder jullie sponsoring redden wij het ook niet en dat beseffen wij ons heel erg goed.

      Spierpijn, aardappel training en andere perikelen

2 november, 2018

Twee weken terug ben ik, opnieuw, begonnen met het bloggen over mijn fietservaringen en alle dingen die daaromheen gebeuren. Niet alleen omdat ik het stiekem best heel erg leuk vind om te schrijven, maar ook vooral om straks tijdens de Alp d’Huzes het idee te hebben dat ik daar niet alleen fiets. Lijkt me wel wat moeilijk overigens alleen fietsen tussen al die deelnemers.

Vorige week waren we met de hele familie een weekje in Denemarken, om precies te zijn in Klegod, een soort van landstrook aan de westkust van Denemarken, het vaste land, met heel veel duinen, strand en vakantiehuisjes en heel weinig mensen, winkels en verlichting. Het was heerlijk om er een weekje tussenuit te zijn en dan ook nog een weekje met alleen maar lieve en leuke mensen.

Omdat ik nu een trainingsschema heb en daarop stond dat ik die week een keertje krachttraining moest doen, had ik op google gezocht naar een sportschool dichtbij ons huisje. Google vertelde me dat er eentje zou zitten, alleen de naam deed me op voorhand vermoeden dat we of in het ootje werden genomen of dat het een naturisten sportschool betrof. De gevonden sportschool droeg de edele naam: Naked Body Fun Training Center. Omdat mijn Deens niet perfect is en ik eigenlijk ook gewoon nieuwsgierig was geworden naar de locatie, zijn Jelle en ik de zondag direct op onderzoek uit gegaan, ook omdat er die zondag 2,5 uur training op het programma stond, maar dit was mooi te combineren. Nu zou ik er een super spannend verhaal van kunnen maken, over dat we daar bijvoorbeeld aankwamen en dat er allemaal afgetrainde naakte mensen liepen of dat je er zo hard kon trainen dat het daarna altijd fun is om naakt te mogen zijn, helaas is mijn fantasie niet zo groot dat ik dat verhaal zou kunnen maken en is de keiharde waarheid dat het trainingscentrum gewoon een vakantiehuisje was waarvan ik denk dat een aantal super melige mensen een keertje die locatie heeft aangemaakt op google, gewoon om te kijken wat er dan zou gebeuren. Kortom met 2,5 uur fietsen (iets minder geloof ik) op de teller en zonder sportschool in de buurt kwamen we terug bij het huisje.

 

De dinsdag had ik al mijn fantasie samen geschraapt (niet geraapt inderdaad) en dacht ik dan de krachttraining maar op een alternatieve manier. Op de achtergrond nog wel app contact gehad met Marco die een aantal oefeningen wist te vervangen voor vreselijke alternatieven. Eerst had ik al bedacht hoe ga ik nu met gewicht de Renegade Row uitvoeren, daar had ik 2 volle flessen cola light voor te pakken, opgelost. Misschien dat echte cola zwaarder was geweest en nu ik dit schrijf misschien lege flessen vullen met zand nog beter, maar de eerste oplossing voor het ontbreken van de sportschool was wat mij betreft geslaagd. Omdat ik ook heerlijke walking lunges doe met gewicht boven mijn hoofd/in mijn nek en we daar met z’n 13en best het één en ander aan voedsel hadden liggen, had ik die ook zo opgelost met een zak aardappelen. Niet ideaal qua tillen, maar wel een prima alternatief weer. Voor de leg press, die praktisch niet uitvoerbaar was zonder sportschool, had ik als vervanging extra planks en bulgarian split squad ontvangen. Klinkt allemaal ingewikkeld en behoorlijk fit vooral, en geloof me dat ben ik niet, maar wil je nu weten wat die oefeningen nu precies inhouden dan kan je dat vinden in de Fiets van afgelopen maand. Het was een iet wat aparte krachttraining te noemen en het zal er ongetwijfeld best apart uit hebben gezien zo’n zak aardappelen boven iemands hoofd die rare gekke knie buigende stappen maakt door een vakantiehuisje met 3 kinderen als publiek en op de achtergrond koffiedrinkende volwassenen. Maar eerlijk is eerlijk ik heb zelden zoveel spierpijn in mijn kuiten gehad als die week. Of het er mee te maken heeft gehad dat we ook elke dag nog even naar het strand liepen en je dan eerst een soort duin omhoog moest, omdat het heffen van je eigen gewicht op je kuiten ten alle tijden meer spierpijn oplevert dan met de standing calf raise, geen idee, maar weet wel dat ik tot vrijdag plezier heb gehad van de training. De positieve ervaring hiervan is dat ook als je echt geen budget hebt om naar de sportschool te gaan je altijd nog de inhoud van je voorraadkast kan aanspreken voor wat krachttraining. Dubbel voordeel is dat je dan daarna direct je eten kan klaarmaken en je geen honger hebt na je training ;-).

De week vloog, hoe ouder ik word, hoe meer ik in clichés denk, en de vrijdag hebben Jelle en ik de laatste keer gefietst in kaal en winderig Denemarken. Omdat Jelle op 28 december de Drenthe200 gaat fietsen had hij ijverig gezocht naar een echt mountainbike parcours in de omgeving. En ja hoor, Jelle is Jelle niet als hij er niet eentje weet te vinden. Nu is het in het deel van Denemarken waar we zaten sowieso al niet dat we echt op asfalt aan het fietsen waren, alle wegen daar waren een soort van hard onverhard, van die zandpaden met steentjes en soms ook niet. Maar goed een echt parcours en dan ook nog in een bos, nu zal Denemarken vast heel bosrijke gebieden hebben, maar waar wij zaten was dat niet zo, dus ook het bos leek een leuke afwisseling op de andere fietstochtjes die we hadden gemaakt. Omdat het in de ochtend zou regenen hadden we het ritje naar de middag uitgesteld. Dus na de lunch zaten we samen voor de laatste keer op onze mountainbikes op naar het parcours. Als eerste bleek al dat niks zo veranderlijk is als het weer, want regen, maar goed op je mountainbike is dat om de een of andere reden minder vervelend, overigens niet minder koud, dan op je racefiets. Waar dat in zit moet ik nog verder uitzoeken, want regen blijft toch regen? Na een overigens leuke en mooie rit kwamen we op het parcours, eerst een stukje door het bos en toen de bordjes volgen, nu moet ik eerlijk zijn en bekennen dat ik niet de grootste mountainbike held allertijden ben, en ik dit soort dingen altijd categoriseer in de categorie spannend. Maar goed vol goede spanning ging ik achter Jelle aan, en toen bleek dat ik niet goed kon uitklikken uit mijn pedaal en daarna heb ik een soort van super voorzichtig (lees mega traag, maar dat staat echt heel knullig) het rondje afgemaakt en toen besloten dat ik ook 1 keer over dat parcours best genoeg vond. Conclusie voor mij is dat ik dit gewoon veel en veel vaker moet doen en moet zorgen voor of nieuwe plaatjes (lijkt me sterk met SPD) of betere pedalen. Kortom ik ga hier nog wel mee aan de slag en hopen dat ik ooit een echte offroad held word. Al denk ik dat ik eerder een loterij ga winnen dan een offroad held worden.

Morgen is het al weer een week geleden dat we terug kwamen en afgelopen week heb ik geen spectaculaire mountainbike routes geprobeerd, maar netjes mijn zwift training gedaan. Heb ik ook geen lunges gedaan met een zak aardappelen maar ben ik braaf naar de sportschool geweest. De spierpijn was er niet minder om, al waren mijn kuiten een stuk liever voor me dan in Denemarken. Vanavond ga ik mezelf nog even het weekend in trakteren op een mooie krachttraining en dan hoop ik zondag een mooie rit te maken samen met Vanes. Kortom back to normal maar daardoor niet minder gezellig of leuk.

 

 

 

 

terug naar home

 

 

© Copyright - My Company